معنا در تئاتر
معنا همواره در حال تولید است

به عقیده دکتر ریک ناولز معنا دادن تنها کاری نیست که تئاتر میکند بلکه همچنین سرگرم میکند و احساسات را بر می انگیزد اما این کار {معناسازی} یکی از مهمترین کارهای تئاتر است…
یک اثر تئاتری، همانند آنانی که تولید و تفسیرش میکنند، تحت تاثیر نیروهای فرهنگی و تاریخی مختلفی قرار دارد. این اثر هم توسط فرهنگها تولید میشود و هم سازنده فرهنگ است. طی فرآیند مشاهده {یک اثر هنری} معناها فرهنگها را هرچند ظریف، تغییر میدهند و شیوه های تولید و خوانش معناهای بعدی را دگرگون میسازند.
از این رو، معنا در بهترین شیوه همچون فرایند تلقی میشود، که به طور موقت و توسط اجتماعها، تکنولوژیها و فرهنگهای دخیل در انواع روابط اجتماعی، اقتصادی، تکنولوژیکی و آموزشی – از جمله روابط بین هنرمندان تئاتر، بین مخاطبان، و بین مخاطبان و افراد حاضر در صحنه – تولید میشود. یکی از دلالتهای ضمنی چنین نگاهی این است که معنا بیش از آن که محصولی برای مصرف باشد، از طریق فرایندهای چانه زنی میان رمزگانهای مختلف مدام در حال تولید است. آن چانه زنی ها اغلب شامل کشمکش بر سر این است که چه کسی رمزگانها را کنترل میکند.
برای دستیابی به معنای جهان روی صحنه، نمایش کتاب معنا در تئاتر یک هدف سه وجهی را دنبال میکند. معرفی، تلخیص، و نقد گذشته و وضع کنونی نشانه شناسی به مثابه ابزاری برای فهم تولید معنا در تئاتر؛ ایجاد تعامل و همکاری بین روش نشانه شناسی با دیگر روشهای تحلیل تئاتر و بسط دامنه آن به یک نوع رویکرد بینافرهنگی جایگزین؛ و در نهایت، الگوسازی و توصیف کاربردهای عملی این روش نشانه شناختی بسط یافته هم برای محققان و هم برای فعالان هنرهای نشانه شناسی تئاتر.

درباره نویسنده

ریک ناولز استاد بازنشسته دانشگاه در دانشکده مطالعات انگلیسی و تئاتر در دانشگاه انتاریو کانادا و سردبیر سابق مجله تئاتر کانادا است.

برشی از کتاب

در تئاتر، یک بازیگر اکثرا با شخصیتی در داستان دراماتیک «جایگزین میشود» و با بازیگر دیگری که شخصیت متفاوتی را ایفا میکند «مقایسه میشود». فهم این رابطه دلالی- که بازیگران نقشهایی ایفا میکنند -معمولا بدیهی پنداشته میشود اما این نکته خاصه در برخی اجراها (مانند مناچمی اثر پلوتس یا کمدی اشتباهات یا شب دوازدم از شکسپیر) که به دوقولوها یا هویتهای اشتباه میپردازد، میتواند به امر مهمی تبدیل شود، یا حتی در اجراهایی با شخصیتهای چندنقشی(که یک بازیگر چند نقش را بازی میکند)، که در تئاتر امروزی هم متداول است، مهم به حساب می آید.